Βλάστη

Ορεινό χωριό χτισμένο σε οροπέδιο του Βερμίου βορειοανατολικά της Κοζάνης η ιστορική Κοινότητα Βλάστης του Νομού Κοζάνης είναι κτισμένη από τον 15ο αιώνα στο υψίπεδο (1.240 μ.) του όρους Μουρίκι (υψόμ. 1.700 μ.) και του όρους Άσκιο (χωρίς σκιά - υψόμ. 2.110 μ.), απ' όπου πηγάζει ο παραπόταμος του Αλιάκμονα (Αλς+Άκμων) Μύριχος, το ορθό του οποίου είναι Μύροχος εκ των αρχαιοελληνικών εννοιών "χέω μύρο", όπως και πράγματι συμβαίνει, ως εκ των πολλών φυσικών αρωματικών φυτών της παρθένου και οργιώδους βλάστησης της περιοχής.

Περπατώντας στα δρομάκια του θα  θαυμάσετε τα παλιά αρχοντικά και γύρω από το χωριό  την υπέροχη φύση, με δασωμένες  πλαγιές και κρυστάλλινα τρεχούμενα νερά. Αν βρεθείτε στη Βλάστη τον Ιούλιο, μη χάσετε τις «Γιορτές της Γης», 6ήμερο μεγάλο πανηγύρι  στο λιβάδι του χωριού. Οι παρευρισκόμενοι έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τα ντόπια βιολογικά προϊόντα, να ενημερωθούν για διάφορα φυσικά «γιατροσόφια», να συμμετάσχουν σε δραστηριότητες και σπορ εναλλακτικού χαρακτήρα και να διασκεδάσουν με γνωστούς καλλιτέχνες, ενώ τα παιδιά διασκεδάζουν με Καραγκιόζη, το κυνήγι του θησαυρού κ.ά. Τις παραδόσεις του χωριού θα γνωρίσετε στα πανηγύρια της Παναγίας (το Δεκαπενταύγουστο) και του Αγίου Παντελεήμονα (στις 27 Ιουλίου) όπου χορεύεται ο τοπικός χορός «τρανός» και στις εκδηλώσεις «Κλαδαριές» - κάτι  αντίστοιχο των «φανών» -, που γίνονται την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς.

Αξίζει να αναφερθεί το υψηλό επίπεδο ανάπτυξης του Αγροτουρισμού στη Βλάστη, που είναι η "ορεινή Νύφη" της Δυτικής Μακεδονίας, με τους πολλούς ξενώνες, ταβέρνες και καταστήματα, όλων των εποχών του έτους, τις αναπτυγμένες καλλιέργειες χιλιάδων αρωματικών και θεραπευτικών φυτών, παράλληλα με τα άπειρα φυσικά, τα πολλά αξιοθέατα της περιοχής και τα πολλά μνημεία και ανδριάντες εθνικών και τοπικών ευεργετών, καθώς επίσης και τις συνεχείς αναβιώσεις αρχαιομακεδονικών εθίμων και τρόπων ζωής και υγείας, όπως το έθιμο της "Γουρνοχαράς" (ψητά γουρουνόπουλα, τηγανιές, λουκάνικα και τις περίφημες "τσιγαρίδες", που προσφέρονται σε κάθε επισκέπτη, μαζί με τα τοπικά τυριά και κρασιά, κατά το πρώτο δεκαήμερο κάθε Δεκεμβρίου).  Απλή περιγραφή